14.05.2017 B.K. boccia individueel: tweemaal zilver voor Spinnaker

14.05.2017 B.K. boccia individueel: tweemaal zilver voor Spinnaker
14.05.2017 B.K. boccia individueel: tweemaal zilver voor Spinnaker

Wat een weekend, wat een tornooi, wat een suspense, wat een resultaten. Sporthal De Treffer in Waregem, in de schaduw van het voetbalstadion van Zulte-Waregem (we waren Achille bijna kwijt), wat de locatie van het laatste grote bocciatornooi van dit seizoen. En ook de belangrijkste prijzen werden uitgereikt, namelijk de Belgische titels. Vijf Spinnakeratleten maakten de tweedaagse trip naar Waregem mee. Met allereerst al dank aan Tine, Loes, Anaïs en Karen voor alle hulp en assistentie.

We beginnen met de BC-3-categorie. Tijdens het Vlaams Kampioenschap had Jordy Van Den Branden zijn visitekaartje afgegeven en een heel goed tornooi gespeeld. Hij geraakte uit zijn poule en sneuvelde pas in de kwartfinale. Een mooie 5e plaats was zijn stek. Zou hij het opnieuw kunnen. De poule was niet loodzwaar maar de eerste wedstrijd tegen Kenneth Verwimp (I.E. en nationaal pairspeler) was toch nog wel enkele niveaus te hoog voor hem (0-12). Maar daarna wachten hem drie spannende, doenbare opdrachten. Maar tegen Simon Verbruggen (2-5) kon hij niet winnen. Deze M.G.J.-speler speelde zeer goed en Jordy had te weinig "power" om geblokkeerde situaties recht te zetten. Tegen Kurt Torfs (I.E.) lukte het wel. Die kon hij inblikken met 5-1. De vierde en laatste wedstrijd op zaterdag (best wel een zwaar programma voor hem) was tegen Sven Persijn (I.E.). Een beetje van het niveau van Simon en van Jordy, maar ook deze keer trok Jordy aan het kortste eind. Hij moest de duimen leggen met 1-7. Jordy eindigde 11e. Hij was best ontgoocheld maar de dag erna (hij is nog komen meesupporteren) zag hij het allemaal al wat positiever in. Een aantal werkpunten om het jaar mee af te ronden en vol goede moed aan het nieuwe seizoen te beginnen.

Achille Elsmoortel (ook BC-3) haalde net als Jordy één overwinning binnen. Zijn laatste wedstrijd uit zijn poule won hij tegen Dimitri Van Steenkiste (Somival) met nipte 5-4-cijfers. Hij maakte het in het laatste end (bij een 2-5 voorsprong nog onnodig spannend). Maar de 0 was van het bord geveegd. Hij verloor in de loop van zaterdag tegen Julie Lamberechts (M.G.J.) met 1-6, tegen Kirsten De Laender (Somival) met 0-12 en tegen Tom Renshofer (Boccia Gent) met 1-6. Achille eindigde 12e. De titel was voor Pieter Cilissen (Wapper), voor Kenneth Verwimp (I.E.) en Julie Lamberechts (M.G.J.).

In de BC-2-categorie was Philippe Goyvaerts van de partij voor Spinnaker. Hij zat in een poule van 6, dus vijf wedstrijden kreeg hij op anderhalve dag voorgeschoteld. De taaiste brok zat achteraan. Doel was om alles al op zaterdag te winnen zodat hij zeker was van een plek in de halve finale. Hij begon goed tegen Peter Van Der Bracht (Boccia Gent). Hij won met 5-2. Hij bleef op zijn elan doorgaan door te winnen van Lindsay Suvée (Gidos) met 7-1. Maar dan sputterde de motor. Tegen Jaan Peene (Gidos) ging het gelijk op. Ze gaven geen duimbreed to. Het ging van 1-0 naar 1-1, van 2-1 naar 2-2. Een vijfde set, een tie-break moest beslissen wie deze wedstrijd ging winnen. En daar trok Philippe gelukkig aan het langste eind want Jaan was ook goed op weg naar een ticket voor de halve finale. Zijn vierde wedstrijd won hij vlot tegen Kevin Urbain (Wapper) met 12-0. Hij was al zeker van een halve finale maar mocht hij de poule winnen ontliep hij de als ongenaakbaar staande Francis Rombouts in de halve finale. Maar in zijn laatste poulematch moest hij tegen Bert Van Dijck (Wapper), ook een straffe speler. Deze wedstrijd werd één van de mooiste van het tornooi. Hoe ze mekaar op een zondagochtend om10u al zo tot het uiterste dreven. Ze wisten waarom. Bal na bal werd weggespeeld, punt erbij, punt kwijt,... Philippe haalde end 1 binnen met 1 punt. Bert haalde end 2 binnen met 1 punt. End 3 was weer voor Philippe zodat de tussenstand op 2-1 voor hem kwam. Het laatste end ging ook weer op en af. Bert kwam met zijn laatste bal goed te liggen en had zo 2 punten. Philippe had 4 ballen om zijn bal een stuk dichterbij te tikken (wel op ruim 7 meter). Bal 1 ging buiten, bal 2 ging de mist in, bal 3 sjeesde voorbij de bal die vooruit moest gaan, bal 4 tikte wel tegen zijn andere bal aan en haalde het zo fel begeerde extra punt binnen. Van mentale kracht gesproken. Hij haalde de match binnen en mocht zo naar de halve finale tegen Bert Tubbax (Gidos). Hier bouwe Philippe gestaag aan zijn voorsprong. End 1 haalde hij - ook weer na knap bocciaspel van beiden want ook deze Bert was in vorm - één punt binnen. End 2 mocht hij er twee bijtellen en tijdens end 3 kon hij een kloof slagen. Bert was minder, Philippe bleef top en haalde 3 punten binnen. Met 6-0 op het scorebord mocht en kon het in het laatste end niet meer fout gaan. En dat deed het ook niet. Hij haalde nog een punt binnen en liet Bert achter met een 7-0 nederlaag. Phillippe mocht in de finale spelen tegen Francis Rombouts (I.E.) en ook dit was weer een spannende pot boccia. End 1 was zowaar voor Philippe die niet onder de indruk was van de tornooiwinnaar van de European Open in Sant-Cugat van vorige maand. End 2 was voor Francis maar ook maar met één punt. Alles lag zo dicht bij elkaar. Het was een echt titanengevecht. End 3 was voor Francis met 2 punten. Hij had er meer kunnen maken maar deed dit niet. Goed voor Philippe die zo nog een kans had om te winnen. Maar in end 4 ging het niet vlot. De ballen - en dit bij beide partijen - deden niet meer wat ze moesten doen. Beide partijen waren gespannnen, nerveus,... Het relaxte spel was weg en pas de negende bal van de heren was een echt goede bal. Helaas was die van Francis die daarmee nog een punt binnenhaalde en de Belgische titel op zijn conto mag schrijven. Een dikverdiende twee plek en bijhorende zilveren medaille was voor Philippe die een beretornooi (echt zijn beste tornooi ooit) heeft gespeeld. Bert Tubbax maakte op moederdag zijn mama nog blij met een bronzen medaille. Hij won nipt van Bert Van Dijck met 6-5.

In de BC-1-categorie traden onze twee Nikki's aan. Ze zaten zelfs in dezelfde poule. En ze moesten zelfs tegen elkaar beginnen. Nikki Taeymans liep al na 3 ends 10-0 uit maar Nicky Fontaine verkocht haar huid duur en won in het laatste end nog 6 punten. Eindstand 10-6. In de tweede wedstrijd verloor Nikki Taeymans met 12-0 van Kathy De Greef (Somival). Nicky Fontaine verbaasde iedereen door te winnen van Vlaams Kampioen Bert Meeus (I.E.). Dit was een zeer gelijkopgaande wedtrijd waar Bert het eerste end binnenhaalde. Nicky vocht terug, gaf zich niet zomaar gewonnen en won het tweede end wat de tussenstand op 1-1 bracht. Nicky liet Bert puffen, blazen en zuchten. Hij moest heel hard werken om terug in punt te geraken maar Nicky speelde zijn ballen weer vlot en frivool weg. End 3 én end 4 won ze telkens met één punt. Eindstand dus 3-1 voor haar. Aangezien ze in een poule met 4 waren en enkel de beste twee doorgingen naar de halve finale konden ze allebei nog doorgaan maar ook allebei nog verliezen. Winnen was de boodschap. Nicky Fontaine speelde tegen Kathy De Greef ongelooflijk goed. Ze kwam 2-0 achter maar vocht zich in end 2 tot 2-2 terug. Kathy haalde end 3 binnen met één punt, Nicky haalde end 4 binnen met één punt. Een tie-break moest beslissen wie won én wie doorging naar de halve finale. De kansen gingen om en om. De witte bal bleef voor beide partijen goed open liggen.Uiteindelijk haalde Nicky met bal 5 een goede bal boven en kwam goed in punt te liggen. Maar Kathy zou Kathy niet zijn mocht ze met haar laatste bal (jep, alle ballen zijn even belangrijk) toch in punt geraken. Nicky had nog één bal maar kon de bal van Kathy onmogelijk wegspelen. Ze verloor nipt en haalde geen ticket voor de halve finale. Ze strandde op een dikverdiende 6e plaats. Inmiddels had Nikki Taeymans de vloer aangeveegd met Bert Meeus. Ze kwam 1-0 voor, kwam 1-3 achter maar haalde dan zowaar 6 punten in het derde end. In het laatste end haalde ze er nog twee zodat ze met 9-3 won en een ticket had naar de halve finale. En wat een match was me dat daar. Ze moest tegen Kevin Vercaemer (Gidos). End 1 haalde ze verschroeiend uit met 4 punten. End 2 was voor Kevin met één punt. Ze lag in punt maar door door te spelen gaf ze dit weg aan Kevin. Die nam dit natuurlijk in dank aan en haalde zowaar end 3 binnen met 4 punten. Tussenstand was nu 5-4 voor Kevin. In end 4 ging het op en af,over en weer maar Nikki trok aan het langste eidn met 3 punten en een 7-5 eindoverwinning. Haar ticket voor de finale had ze beet. Daar moest ze tegen Jan Cuypers (I.E.), twee spelers die vroeger boccia hebben leren spelen in de woensdagnamiddagcompetitie. En was me dat een thriller. End 1 won Jan met twee punten. End 2 was voor Nikki met twee punten (ze had er meer kunnen maken). End 3 won Jan weer alhoewel beiden kansen hadden om veel meer punten te maken. Dit zou cruciaal blijken later. End 4 begon Nikki goed, Jan haalde een superbal boven maar Nikki kwam met een zeer gevat antwoord en Jan kon niets anders dan een zware verdediging leggen,wat zeer slim was van hem. Zo kwam het tot een tie-break waarin Nikki maar één goede bal kon leggen die Jan vlot wegspeelde en hij legde daarna een mooie bal in de plaats. Nikki had hier geen antwoord meer op en Jan won de finale BC-1. We zijn wel apetrots op de prestatie die Nikki heeft neergezet. Topwerk van een topmadam. En een tweede zilveren medaille op dit tornooi. Da's nog niet veel gebeurd.