26.09.2017 We moeten afscheid nemen van Bert...

26.09.2017 We moeten afscheid nemen van Bert...
26.09.2017 We moeten afscheid nemen van Bert...
26.09.2017 We moeten afscheid nemen van Bert...
26.09.2017 We moeten afscheid nemen van Bert...

Heel, heel, heel onverwacht vernamen we het nieuws van het plotselinge heengaan van Bert Van Elven. Hij verbleef sinds zijn lagere schoolleeftijd tijdens de week op het internaat van DVC Sint-Jozef en verbleef samen met zijn kompanen sinds de oprichting van "De Bootsman" in deze groep voor volwassenen met de spierziekte van Duchenne.

Bert heeft ook een rijkgevulde sportcarrière met Spinnaker achter de rug. Hij speelde vanaf zijn beginjaren in onze voorziening boccia en e-hockey. Dat laatste deed hij met de "Antwerp Wheelblazers" waar hij met verve het doel verdedigde. In de Belgische competitie was hij een gevreesd doelman. Ondanks die grote, zware, blauwe, traag draaiende rolstoel waar hij in zat. Hij nam ook deel aan een aantal recreatieve tornooien in Goes en was ook van de partij in 2004 op het internationale Victory Tornooi in Eindhoven. Over de cijfers waarmee we die wedstrijden verloren zwijgen we wijselijk, maar de sfeer was er niet minder om en als kapitein van het team mocht hij de Fair Playbeker in ontvangst nemen. Die prijkt nog steeds in onze trofeeënkast.

Een andere bijzondere herinnering (en bijhorende trofee) was zijn deelname met bocciamaatje Robin aan het internationale vriendschappelijke bocciatornooi dat Wapper organiseerde in Malle. Twee dagen lang gaven ze het beste van zichzelf met een derde plaats en mooie herinneringsplaquette als aandenken. Ze konden er wat van die twee. Tijdens de woensdagnamiddagcompetities slaagden ze erin 5 tornooien - zonder verliesmatch - op rij te winnen: ze mochten niet meer deelnemen wegens te goed. Bert heeft ook twee keer deelgenomen aan een Vlaams Kampioenschap boccia, met een mooie 7e plaats op het tornooi in Herentals in 2005. Jep, dat was nog de tijd met de houten goten.

Met hockey was hij al een poosje gestopt maar de bocciakriebels begonnen vorig jaar weer op te steken. Sinds november kwam hij weer elke week met maatje Robin trainen. Elke week, mooi op tijd, steevast op post. En die wedstrijdjes tegen elkaar, vaak kon hij ze niet winnen. Hoe ver hij ook mocht uitlopen. Deze trainingen monden zelfs uit in de deelname aan een recreatief tornooi in Meerhout (jep, vlak naast de deur, anders wou hij niet buiten komen). Samen met Robin en Steven vormden ze een team dat deelnam aan dit tornooi met maar liefst 13 ploegen. En dat ze niets van hun oude streken waren verleerd, leerde ook de uitslag: ze wonnen waarempel en ook die beker prijkt in de trofeeënkast.

Bert, bedankt voor de zeer veel fijne jaren die we met jou mochten doorbrengen. Je laat een grote leegte achter. Zowel in de Bootsman als op het bocciatrainingsveld zal het een pak leger zijn.

We wensen aan zijn familie en aan zijn vele (Bootsman)vrienden veel sterkte in deze moeilijke tijden.

Graag voegen we vier fotootjes toe. Twee van het Victorytornooi in Eindhoven met Bert met het ovale brilletje en die dekselse blauwe kar. En ook twee fotootjes van het tornooi in Meerhout met assistente Karen en zijn twee teamgenoten.