27.01.2019 Boccia Memorial Kenneth Verwimp: net geen 3 Spinnakerspelers op het podium

27.01.2019 Boccia Memorial Kenneth Verwimp: net geen 3 Spinnakerspelers op het podium

Op 26 en 27 januari organiseerde de familie van Kenneth Verwimp in samenwerking met boccia Meerhout de eerste editie van de Memorial Kenneth Verwimp. Kenneth was een zeer geliefd en gerespecteerd boccia-atleet die in zijn te korte sportcarrière een aantal mooie hoogtepunten aan elkaar wist te rijgen. Als deel van het nationaal BC-3-pair werd hij in 2015 Europees Kampioen en werd hij 5e op de Paralympische Spelen in Tokyo. Individueel behaalde hij daar ook de 10e plaats.
In november 2017 overleed hij. Ter ere van hem én om de sport te promoten werd deze Memorial in het leven geroepen. Er werd een origineel concept gehanteerd. Alle deelnemers werden niet in poules ingedeeld volgens hun classificatie, zoals dit eigenlijk hoort te gebeuren. Iedereen kon tegen iedereen spelen en iedereen speelde de volle twee dagen.
22 deelnemers – waaronder 8 Spinnakerspelers - tekenden presenten werden in 6 poules ingedeeld. Na dag 1 gingen de besten naar poule A. Zij verdeelden onder elkaar dan de plaatsen 1 tot en met 8. De 8 die naar poule gingen speelden verder voor plaatsen 9 tot en 16. En diegenen die op zondag in poule C waren beland, speelden voor de plaatsen 17 tot en met 22.
In die laatste poule kwamen op zondag 3 Spinnakerspelers terecht. Nieuwkomer Steven Marrannes kwam samen met assistent Loes ervaring opdoen en wedstrijdritme vergaren. Na een mooi debuut eindigde hij 17e. In zijn laatste wedstrijd versloeg hij teamgenoot Stephen Van Camp die vrede moest nemen met een 18e plaats. Teveel stress zorgde ervoor dat hij niet hoger in het eindklassement eindigde. Arno Van Praet nam genoegen met een 19e plaats. Hij was de enige BC4-atleet present.
Iets hogerop eindigde debutante Marijke Dierckx met assistent Jessie. Ook zij kwamen leren, proeven, fouten maken en veel leren. Zij reden een mooi parcours met enkele mooie overwinningen. Een mooie 14e plaats was hun deel. Zij gaan nog mooie tornooien tegemoet.
Philippe Goyvaerts begon zaterdag wat ongelukkig aan zijn eerste wedstrijd die hij met iets teveel verschil verloor. De rest van zijn parcours was prachtig maar hij moest genoegen nemen met een 9e plaats. De vorm is er. Dat is het belangrijkste.
Na zaterdag konden 3 Spinnakerboys zich plaatsen bij de laatste 8. Francis Rombouts (oud-I.E.-speler en dus voormalig teamgenoot van Kenneth) ging vlot door zijn poules en ging ook vlot tot aan de halve finales. Daar trof hij oud-I.E.-collega en huidig Wapperspeler Glenn Moorkens die Philippe Goyvaerts op zaterdag de duvel had aangedaan. Het was spannend. Glenn gaf zich niet zomaar gewonnen en moest maar de duimen leggen met 5-2. In de finale trof Francis… Spinnakerclubgenoot Jordy Van Den Branden met assistent Anaïs. Ook Jordy was vlot door zijn poules geraakt en had ook in de kwartfinale geen moeite om te winnen. In de halve finale won hij van club- en woongroepgenoot Robin Vanlommel (met assistent Tine) met 8-2. De finale was knap. Het publiek genoot en het was een mooi eerbetoon aan Kenneth. Jordy won het eerste end met 1 punt. Francis het tweede met… 1 punt. Dat gebeurde al niet veel tijdens dit tornooi. Meestal kon Francis snel een kloof slaan. Hij was zelfs op achtervolgen aangewezen toen Jordy in end 3 3 punten pakte en de bordjes op 4-1 bracht. Maar Francis is niet snel uit zijn lood te slaan en kon een net niet perfecte verdediging van Jordy omzeilen en 4 punten maken in het laatste end. Hij won dus met 5-4. Een mooie winnaar en een ontgoochelde Jordy. Hij was er zéér dicht bij.
In de kleine finale was het niet minder spannend. Glenn trok het eerste end naar zich toe met 4 punten. Op een goeie eerste bal had Robin geen verhaal en die zijn verdediging liet te wensen over. Maar in end 2 nam hij al revanche. Glenn kon de prachtige beginbal niet wegspelen en maar 1 bal in verdediging leggen. Wel een goeie bal want Robin kon maar 3 punten maken. In end 3 ging het goed heen en weer tot een bal van Glenn heel mooi dicht tegen de witte bal kwam te liggen. Robin kreeg die niet weg en ook zijn verdediging was niet super. Glenn maakte 2 punten en ging met een 6-3 voorsprong het laatste end in. Hier een herhaling van het tweede end. Een goeie beginbal van Robin waar Glenn onvoldoende raad mee wist. Maar Robin durfde daarna niet door te spelen en maakte maar één extra punt. Hierdoor werd de eindstand 6-5 voor Glenn, zijn allereerste medaille ooit.
Volgend jaar staat de tweede editie op het programma. Wij zijn zeker weer van de partij.